امام صادق علیه السلام به داود بن سرحان فرمودند:

يَا دَاوُدُ أَبْلِغْ مَوَالِيَّ عَنِّي السَّلَامَ وَ أَنِّي أَقُولُ رَحِمَ اللَّهُ عَبْداً اجْتَمَعَ مَعَ آخَرَ فَتَذَاكَرَ أَمْرَنَا فَإِنَّ ثَالِثَهُمَا مَلَكٌ يَسْتَغْفِرُ لَهُمَا وَ مَا اجْتَمَعَ اثْنَانِ عَلَى ذِكْرِنَا إِلَّا بَاهَى اللَّهُ

تَعَالَى بِهِمَا الْمَلَائِكَةَ فَإِذَا اجْتَمَعْتُمْ فَاشْتَغِلُوا بِالذِّكْرِ فَإِنَّ فِي اجْتِمَاعِكُمْ وَ مُذَاكَرَتِكُمْ إِحْيَاءَنَا وَ خَيْرُ النَّاسِ مِنْ بَعْدِنَا مَنْ ذَاكَرَ بِأَمْرِنَا وَ دَعَا إِلَى ذِكْرِنَا

ای داود، سلام مرا به دوستانم برسان و این سخن مرا که: "خداوند رحمت کند بنده ای را که وقتی با دیگری هست در باره ولایت ماگفتگو می کنند. در اینصورت نفر سوم آنها فرشته ای است که برای آنها طلب مغفرت می کند". و هیچ دونفری بر یاد کردن  از ما اجتماع نمی کنند مگر آنکه خدای تعالی به آندو بر فرشتگان مباهات میکند. پس هر گاه اجتماع کردید به "ذکر" بپردازید. زیرا اجتماع شما و یاد کردن شما، زنده کردن ماست. و بهترین مردم بعداز ما کسانی هستند که درباره امر ما مذاکره کرده و به "ذکر"ما دعوت کنند.        

بحارالأنوار    ج 1     ص200    باب 4- مذاكرة العلم و مجالسة العلما