سالروزشهادت امام علیّ بن الحسین حضرت زین العابدین(علیه السّلام)تسلیت باد

    شهادت امام سجاد

 

بیست وپنجم محرّم الحرام به روایتی مصادف بود با سالروز شهادت یادگار نهضت عاشورا،سیّدساجدان وامام عارفان،مولانا امام علیّ بن الحسین زین العابدین"علیه افضل التّحیّة والسّلام"به همین مناسبت چند جمله ای در مورد آن امام بزرگوارتقدیم می گردد.


امام چهارم شيعيان

 

نام مبارک: علي

لقب مشهور: سجاد، زين العابدين، و ديگر القاب آن حضرت زين الصّالحين، وارث علم النبيّين، المجتهد، الزکي، الامين، البکاء و...، از و ابوالحسن، الخاص، ابومحمد، ابوالقاسم(4) و... از کنيه هاي آن بزرگوار مي باشد.

پدر بزرگوارش: امام حسين بن علي عليه السلام.

مادر مکرمه: شهربانو دختر يزد گرد آخرين پادشاه ساساني.

ولادت: يکشنبه 15 جمادي الاولي يا پنجم شعبان سال 38 هجري، مدينه.

تاريخ شهادت: 25 محرم سال 94 يا 95 هجري، مدينه.

مدت عمر: حدود 57 سال.

مدت امامت: 34 سال.

مزار مطهر: بقيع/مدينه.

 

حضرت سجّاد عليه السلام پدري چون حسين "علیه السّلام"دارد و مادرش دختر يزدگرد پادشاه ايران است که دست عنايت حق به طور خارق العاده اين دختر را به امام حسين مي‌رساند. شرافت اين زن آن است که مادر نُه نفر از ائمه طاهرين مي‌شود و چنانچه امام حسين عليه السلام «اب الائمه» است. اين زن نيز «ام الائمه»است.

گرچه امام سجاد عليه السلام با اهل‌بيت عليهم السلام در همه فضايل وجه اشتراک دارند و هيچ فرقي ميان آنان از نظر صفات و فضايل انساني نيست، اما از نظر گفتار و کردار شباهت تامّي به جدشان اميرالمؤمنان علي عليه السلام دارد.

 

علم امام سجاد عليه السلام

 

اگر امام علي عليه السلام مي‌گويد: «از من بپرسيد هر چه مي‌خواهيد که به خدا قسم تمام وقايع را تا روز قيامت مي‌دانم،حضرت امام علیّ بن الحسین"علیه السّلام" نيز مي‌گويد: «اگر نمي‌ترسيدم که مردم در حق ما غلوّ کنند، وقايع را تا روز قيامت مي‌گفتم.»

 

سياست امام سجاد عليه السلام

 

امام سجاد عليه السلام در مدت سي و پنج سال پاسدار شيعه بود. مورخين معتقدند که تدبير امام سجاد عليه السلام، مدينه را و بسياري از شيعيان را از دست کساني چون يزيد و عبدالملک مروان نجات داد.

 

صحيفه سجاديه

 

صحيفه سجاديه که از ارزنده ترين آثار اسلامي است، شامل 57 دعا است که مشتمل بر دقيقترين مسائل توحيدي و عبادي و اجتماعي و اخلاقي است، و بدان "زبور آل محمد ( ص )" نيز مي گويند.

 

شهادت

 

حضرت زين العابدين و سيد الساجدين عليه السلام، پس از گذاردن يک عمر پر برکت که در حساس ترين مقطع تاريخ اسلام واقع شده بود و با انجام افتخار آميز وظائف خطير امامت با همه دردها و مشقتها و ناراحتيها و غربتها و با مشاهده طلوع اولين ثمرات با برکت مجاهدات طاقت فرساي خود و به بارنشستن تمامي برنامه هاي کوتاه مدت، ميان مدت و بلند مدت که با سياست الهي خود طراحي نموده بودند، سرانجام به دست پليد دستگاه کثيف اموي با مديريت ثمره شجره خبيثه مرواني «وليد بن عبدالملک» مسموم و به شهادت رسيدند.

روز شهادت امام سجاد "علیه السّلام"نيز 12، 22 و 25 محرم نقل شده که روز 25 از شهرت بيشتري برخوردار است.

بنا بر اين روايات، امام سجاد عليه السلام 57 يا 58سال عمر فرمودند.

 


امام زین العابدین علیه السلام زمانی دیده به جهان گشود که زمام امور در دست جد بزرگوارش امام علی بن ابیطالب علیه السلام بود. آن حضرت 3 سال از خلافت علوی و حکومت چند ماهه امام حسن علیه السلام را درک کرد.

ایشان در بدترین زمان از زمان هایى که بر دوران رهبرى اهل بیت گذشت می زیست، چه، او با آغاز اوج انحرافى، معاصر بود که پس از وفات رسول اکرم (صلى الله علیه وآله وسلم) روى داد.

امام(علیه السلام) با همه محنتها و بلاها که در روزگار جدّ بزرگوارش امیرالمؤمنین(علیه السلام) آغاز گردیده بود همزمان بود.

او سه سال پیش از شهادت امام على(علیه السلام)متولّد گردید، وقتى دیده به جهان گشود، جدّش امیرمؤمنان(علیه السلام)در خطِّ جهادِ جنگِ جمل، غرق گرفتارى بود و از آن پس با پدرش امام حسین(علیه السلام) در محنت و گرفتاریهاى فراوان او شریک بود.

او همه این رنج ها را طى کرد و خود به طور مستقل رویاروى گرفتاریها قرار گرفت.

 

امام سجّاد(علیه السلام) براى پیش راندن مسلمانان به سوى نفرت از بنىامیّه و افزودن مبارزه جویى با آنان، تلاش هاى مؤثّرى نمود و هر گاه فرصتى به دست مىآمد، مردم را بر ضدّ امویان تحریک مى کرد.

و با احتیاط، برنامه حاکمان منحرف را تحت نظر قرار مى داد.

امام(علیه السلام) براى آگاهى مردم، اسلوب دعا را به کار برد، به طورى که دعاهاى آن حضرت، رویدادهاى عصر او را تفسیر مى کند.

صحیفه سجّادیّه که به زبور آل محمّد مشهور است، اثر بى نظیرى است که در جهان اسلام، جز قرآن کریم و نهج البلاغه، کتابى به این عظمت و ارزش، پدید نیامده که پیوسته مورد توجه بزرگان و علما و مصنّفان باشد.

 

حضرت سجاد در واقعه جانگداز کربلا حضور داشت ولی به علت بیماری و تب شدید از آن حادثه جان به سلامت برد ، زیرا جهاد از بیمار برداشته شده است و پدر بزرگوارش - با همه علاقه ای که فرزندش به شرکت در آن واقعه داشت - به او اجازه جنگ کردن نداد.

مصلحت الهی این بود که آن رشته گسیخته نشود و امام سجاد وارث آن رسالت بزرگ ، یعنی امامت و ولایت گردد .

این بیماری موقت چند روزی بیش ادامه نیافت و پس از آن حضرت زین العابدین 35سال عمر کرد که تمام آن مدت به مبارزه و خدمت به خلق و عبادت و مناجات با حق سپری شد .

 

سن شریف حضرت سجاد ( ع ) را در روز دهم محرم سال 61هجری که بنا به وصیت پدر و امر خدا و رسول خدا ( ص ) به امامت رسید ، به اختلاف روایات در حدود 24 سال نوشته اند .

امام سجاد علیه السلام در عاشورای سال 61 هجری قمری حضور داشت و در آن واقعه به صورتی معجزه آسا نجات یافت و پس از شهادت پدرش امام حسین علیه السلام مسئولیت زمامداری شیعیان از جانب خدا بر عهده او گذاشته شد و از آن روز تا روزی که به شهادت رسید زمامدارانی چون یزید بن معاویه، عبدالله بن زبیر، معاویه بن یزید، مروان بن حکم، عبدالملک بن مروان و ولید بن عبدالملک، معاصر بود.

آنچه در حادثه کربلا بدان نیاز بود ، بهره برداری از این قیام و حماسه بی نظیر و نشر پیام شهادت حسین ( ع ) بود ، که حضرت سجاد ( ع ) در ضمن اسارت با عمه اش زینب ( ع ) آن را با شجاعت و شهامت و قدرت بی نظیر در جهان آن رو فریاد کردند.

 

از بارزترین خصایای امام (علیه‌السلام) در دوران زندگی خویش بعد از واقعه‌ی کربلا، گریه کردن در مصائب پدر بزرگوارشان و اهل بیت و شهدای کربلاء است. امام زین العابدین (علیه‌السلام) با گریه‌های جانسوز و اشکهای ریزان، یاد و خاطره‌ی کربلاء را در اذهان مردم زنده نگه داشت. یادآوری مکرر فاجعه‌ی کربلا نمی‌گذاشت ظلم و جنایت حکومت اموی از خاطره‌ها فراموش شود.

امام (علیه‌السلام) هر وقت می‌خواست آب بیاشامد تا چشمش به آب می‌افتاد، اشک از چشمانش سرازیر می‌شد، وقتی علت این کار را می‌پرسیدند می‌فرمود: چگونه گریه نکنم در حالیکه یزیدیان آب را برای وحوش و درندگان بیابان آزاد گذاشتند ولی به روی پدرم بستند و او را تشنه کشتند.

امام (علیه‌السلام) می‌فرمود: هر وقت کشته شدن فرزندان فاطمه (علیهالسلام)را به یاد می‌آورم، گریه گلویم را می‌گیرد.

روزی خدمتگزار حضرت عرض کرد: آیا غم و اندوه شما تمامی ندارد؟حضرت فرمودند: وای بر تو،‌یعقوب پیامبر که تنها یکی از دوازده پسرش ناپدید شده بود، در فراق فرزند خویش آنقدر گریست که چشمانش نابینا شد و از شدت اندوه کمرش خم شد، در حالیکه پسرش زنده بود ولی من ناظر کشته شدن پدرم، برادرم، عمویم، و هفده نفر از بستگانم بودم که پیکرهایشان در اطرافم نقش زمین شده بود پس چگونه ممکن است غم و اندوه من پایان یابد؟

 

جمعی از فقرای مردم مدینه نمی دانستند که معاش آنها از کجا تامین می شود، وقتی که امام سجاد علیه السلام از دنیا رفت، دریافتند که امام شبانه بطور ناشناس غذای آنها را به دوش خود حمل کرده و به آنها می رسانید، هنگام غسل جنازه آن حضرت، خراشهایی در بدن او دیدند که آثار انبانها و بارهای غذا و طعام بود که شبها برای فقراء حمل می کرد.

بعضی نقل کرده اند: امام باقر علیه السلام پس از غسل، گریه سختی کرد بعضی از اصحاب او دلداری می دادند، فرمود: هنگام غسل، آثار غل وزنجیر را در بدن نازنین پدرم دیدم وبیاد مصائب آن حضرت هنگام اسارت افتادم.

سرانجام آن حضرت سی وپنج سال بعد از قضیه جانگداز کربلا که همراه بود با گریه برای شهدای کربلا و صبر بر مصیبتشان در روز 12 و یا 25 محرّم سال 95 هجرى، درمدینه، به دسیسه هشام بن عبدالملک، مسموم گردید و در 57 سالگى به شهادت رسید. ومزار شریف آن حضرت در مدینه در قبرستان بقیع میباشد.
 
 

تاریخ انتشار : ۹ آذر ۱۳۹۲

نویسنده : مدیر سایت

ارسال برداشت
مشاهده برداشت ها

کاربر گرامی لطفا برای ارسال دیدگاه خود وارد سایت شوید تا بتوانید نظر خود را ثبت کنید باتشکر.

تاکنون هیچ دیدگاهی برای این نوشته ثبت نشده است.